de boze burger

De boze burger krijgt een gezicht, zie mijn eerdere vraag hier beneden. Of beter: hij heeft meerdere gezichten, die vooral een rechtse politiek verraden.  Naast het inmiddels bekende gezicht van Wilders verschijnt nu het beeld van Baudet nadrukkelijk op het politieke podium. Zijn quasi-wetenschappelijke houding en hedonistische levensvisie trekt de witte man en vrouw met carriéreplannen aan die Wilders net niet kon bereiken. Alertheid blijft geboden voor allen die ook nog iets op hebben met kinderen en kleinkinderen. Wilders die veelal in het verleden leeft, krijgt nu een kompaan die in het heden leeft. De boze burger kan zeker  in het volgende stemhokje, zijn geluk niet op. Want niet ver weg van Baudet en Wilders dingen ook Dijkhof en Buma om de gunsten van de witte boze burger. Dijkhof zit uiteraard te springen om het vertrek van Rutte nu zoveel van zijn idealen al in rook zijn opgegaan.  De premier die meer en meer een beschaafde man wordt met visie nota bene en een charismatisch en amicaal leider is een doorn in het oog van de verwende witte elite.  Toch voorzie ik voor de boze burger zware tijden. Ze zullen struikelen over kortzichtigheid. Er is maar één groot probleem dat door alle dossiers heenloopt en dat is de demografische ontwikkeling. De gevolgen van de krimp worden stelselmatig vooruitgeschoven. 

Niet alleen de politiek, ook de media storten zich vol overgave op deze 'vertoornde lidmaat van de samenleving'. Politiek en media melden met verontwaardiging dat de deze burger wordt misdeeld en miskend. Er wordt dan ook regelmatig gewezen op een samenleving in twee rangen, ontwikkelingen in twee snelheden. En u raadt het al: de boze burger vist in vrijwel alles naast het net. Dat kan zomaar leiden tot onvrede meent een ieder en de camera maakt een grote zwaai over de grenzen en zoemen in op 'gele hesjes'. Over de grens, want bij ons zijn ze maar niet de straat op te krijgen. Iedereen bezweert mij echter dat ze er wel degelijk zijn. Dat maakt een omschrijving van het begrip onze eigen 'boze burger' er niet makkelijker op. Niet geschoten is altijd mis, lijkt het motto van politici : een stil verlangen leeft immers bij vrijwel iedereen. Wanneer je het onvervulde verlangen maar blijft voeden komt de onvrede vanzelf boven zo lijkt de gedachte van denktanks achter de politici en media. Beide hebben immers aandacht nodig om te overleven.  Daarmee is echter nog niets gezegd over de kenmerken die de boze burger worden toegedicht, behalve dat 'ie boos is.  Wanneer ik afga op de verhalen en toespelingen van politici en uit media, komt me een personage voor ogen dat met minimale inspanningen hangend op de bank, de toegang tot sociale en digitale media binnen handbereik, de dag doorbrengt. Men wurgt zich door de tijd die nog rest voor de dood, in mishagen, lezend over en kijkend naar succesverhaal van anderen. Men laaft zich aan illusies omtrent een aristocratische leefstijl in het antieke Athene of Rome. Ook de leefstijl aan het Franse hof of van de Britse adel, die bewust dan wel onbewust levend worden gehouden in de vorm van visuele media, worden door het publiek op de bank goed verteerd. De bankzitter ziet al dit schoons aan zich voorbij trekken en transformeert in het passieve slachtoffer van de ontwikkelingen die zich in de wereld voltrekken. De  burger die voortdurend de lasten en ongemakken ervaart en de lusten en het gerief mist dat bij haar en hem vrijwel permanent in een ooghoek binnenkomt. Media en politici dringen om voorrang om de 'slachtoffers van de moderne samenleving' bij te staan. Meer en meer komt me die boze burger voor als een fictieve burger die door politici en media wordt ontworpen, om het sociale gezicht te tonen. misschien kan men beter een andere soort 'nep'-burger verzinnen.  Ondanks uitpuilende steden en nooit eerder gekende communicatiemogelijkheden, groeit de eenzaamheid. Tegen een hond praten blijkt niet te helpen, zo laat een geacht columnist weten. Demonstreren tegen de klimaatverloedering helpt veel beter. Je brengt mensen bijeen, dat 'veroneenzaamd' , en met weinig moeite en wel buiten de baas z'n tijd sta je toch deftig bij premier. Nu is daar niet iedereen even gecharmeerd van, je kan als premier ook iets anders doen , bijvoorbeeld een hengeltje uitgooien in Britse wateren of in Brussel. Maar opnieuw kunnen de jongeren een voorbeeld zijn. Niet alleen ten aanzien van het milieu, maar ze komen tenminste van de bank en uit de bank. Dat zou die boze burger ook moeten doen: van de bank komen. Politici, media met inbegrip van columnisten zouden eens dezelfde voorwaarden moeten stellen aan die boze burger, die ze aan de 'klimaatspijbelaar' stellen die wel naar perspectief zoekt: wat heb je zelf gedaan om die boosheid kwijt te raken? Wat doe je met je jouw idealen, de tijd dringt en dagen die je resten van dood vervliegen. Politici en media neem bijvoorbeeld eens je verantwoordelijkheid en maak werk van de terugkerende IS-sympathisanten. Het is toch te gek voor woorden dat Trump je de les moet  lezen. Inmiddels zadel je de Koerden op met negatieve restanten van de eigen vrije samenleving. Maak werk van cultuur, (her)opvoeding en onderwijs en niet te vergeten: vrijheid van meningsuiting, zodat anderen je uitschot niet hoeven op te ruimen. Zie hier een boze burger.