Den Haag gaat leveren

Het lijkt er nu toch te gaan komen: de politiek gaat leveren aan Groningen zo bezweert minister Wiebes in een uitzending van 'Zomergasten' (26-8-2018). Nederig 'leveren' zonder tegenprestatie. Dat is een moedige houding een voorbeeld voor zijn collega's op onderwijs. De politiek heeft namelijk weinig oog voor de ontwikkeling van komende generaties.

De laatste decennia is er alleen bezuinigd op onderwijs in alle lagen. De aandacht ging uit naar de schone schijn en de blijde wereld van babyboomers. Zij hielden en houden zichzelf nog steeds voor dat ze een land, een wereld hebben opgebouwd. Helaas vergeten ze te vermelden dat ze ook veel openstaande rekeningen hebben nagelaten. De lasten en kosten van de privileges die babyboomers zichzelf gaven en nog immer geven, moeten door anderen, die na hen komen, worden opgelost en opgehoest. Sterker, ze verwachten ook nog een zorgplicht van hen die na hen komen. Meer en meer komt er thans een bewustwording dat de solidariteit in de samenleving wel ernstig scheef wordt getrokken. Schrijnende voorbeelden zien we in Groningen, maar ook in een breed middenkader zijn de redelijke verhoudingen zoek. Oudere generaties blijven profiteren van zogenaamde sociale rechten en zekerheden die door anderen worden betaald of moeten worden geborgd. De oorzaak van dit alles dient toch vooral in de politiek te worden gezocht. Het gaat dan om 150 Kamerleden die hun verantwoordelijkheden voor de toekomst niet of slechts zeer beperkt nemen. Kamerleden die geen vuile handen willen maken en vooral goede sier pogen te maken met verworvenheden uit het verleden, waar niet aan getornd mag worden. Kamerleden die zich beperken tot collectieve en conservatieve verontwaardiging en 'boeh-geroep' over beleid dat de verzorgingsstaat aantast, maar de handschoen niet opnemen door strategie en visie te ontwikkelen voor de komende generaties. Een ieder kan inmiddels inzien dat de taken die voor ons liggen als kennisland met een leefbaar bestaan en goed zorg, eerst en vooral optimaal opgeleide mensen vraagt. Daarbij kan niet alle aandacht uitgaan naar de babyboomers, die - opgevoed in de neoplatoonse leer- zichzelf bovenmenselijk wanen en zich blijven verrijken.  Daarbij hoeven we niet alleen te kijken naar het weerspannige bankwezen, maar ook naar het decennialang wegkijken van Groningen, asielzoekers in Griekenlanden de vreemde geldmachine van Draghi, de cultuur bij de belastingdienst. Wegkijken is niet alleen een liberale houding. Ook onder de noemer van een sociale samenleving, is eigen verantwoordelijkheid en betrokkenheid een vreemd woord.  Duurzaamheid, zorgverlening, werkgelegenheid en welzijn is vooral de taak van de ander. Genot, geluk en gemak worden meer en meer beschouwd als grondrecht. De rekening voor het inlossen van al die rechten blijft liggen voor volgende generaties. 

Afdrukken