Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Het huidige politieke bedrijf loopt op gewoontes en tradities, waarvan de  onderliggende waarden reeds goeddeels zijn afgedankt. Maar de vraag is: hoe lang nog? Partijprogramma’s (als ze er al zijn) worden overheerst door de noodzaak van sanering van Europese Unie, Groningen, schulden, lucht en bodem.

Dat niettemin wordt gesproken over visie, inhoud en een progressief programma, is in feite niet meer dan een opvatting over hoe te redden wat er te redden valt om de leefbaarheid voor wat langere termijn nog enigszins te waarborgen. Romantiek, decadentie en nihilisme worden beleefd als klassieke muziek van een befaamd dirigent in een vooraanstaand concert gebouw. Anders gezegd: Bestaande politieke idealen schotelen de jonge burger de idealen van gisteren voor met de opdracht tot restauratie van datgene wat aan verval en destructie onderhavig is.

De populistisch getinte restauratiepolitiek is niet alleen destructief voor de samenleving maar meer nog voor de individuele burger die de hoop op ontplooiing wordt ontnomen. Het is zeer de vraag of de huidige politieke hang naar romantiek uitkomst kan bieden op langere termijn. De categorische weigering om af te rekenen met het verleden, rekeningen te vereffenen en verlies te nemen, hangt als molensteen om de politieke elite van Nederland en Europa. De moed om knopen door te hakken ontbreekt.  In plaats daarvan schept de politiek een doorlopend sinterklaasfeest met bijbehorend zwartepietenspel. De harten van veel burgers liggen echter aan de monitor vanwege overconsumptie en gefrustreerde verwachtingen.  Gevoelig voor al het zelfbeklag van de burger en imagoschade strooit de politiek regelmatig opnieuw met snoepgoed. Dat haalt de burger echter niet van de hartbewaking. Integendeel, de zelfredzaamheid neemt af en de roep om meer wordt steeds luider en de politiek antwoordt op gebruikelijke wijze vanuit haar compassie met de burger en haar eigen belang. Het ‘strooigoed van sint’ raakt echter niet alleen op, maar mist ook de beoogde uitwerking.

Politieke programma’s prediken dat het roer om moet , maar dat betekent nog steeds dat we dobberen op het zelf aangelegde meer, met hetzelfde schip en goeddeels dezelfde bemanning, vanuit een zelfde blikveld op samenleving en Europa. Men blijft de oude idealen koesteren over handen aan het bed en het op peil houden van:  de inflatie, het pensioen, de AOW leeftijd, de werkgelegenheid,, het aantal vluchtelingen, het budget voor EU, blauw op straat en wat oorlogstuig etc.  Er is echter wat anders nodig. De naderende verkiezingen zijn een goede gelegenheid voor de burger om de politiek opnieuw uit te vinden. Om te beginnen is er een ontwerp nodig voor de fundering waar de politiek kan rusten. Daarbij rijst de vraag: Welke politiek is nodig om een eigentijdse samenleving toekomst te verlenen? De geloofwaardigheid van de politiek staat al op de helling, maar wellicht is het zinnig om het gehele politieke bedrijf eens onder de loep te houden. Het politiek bedrijf doet denken aan een doorlopend sinterklaasfeest. Het feest van Sint is echter een ‘nepfeest’, waarin een ieder een sigaar uit eigen doos pakt. De burger mag echter zeer wel in staat worden geacht om eigen keuzes te maken. Zo niet, dan is het dringend gewenst dat men daar in ondersteund wordt. Immers niet iedereen kan in een zelfgekozen kooi worden gekoesterd met de bewaking van een staatsman vanwege de prikkelende uitlatingen. De serieuze politiek staat voor de uitdaging om de ondersteuning van de burger in ontwikkeling en ontplooiing te organiseren. Deze ondersteuning dient evenwel te worden gedragen door een deugdelijke fundering.  Juist op dat punt is een grote politieke ruimte ontstaan die vrijwel volledig braak is gevallen nu sociale, politieke , economische en andere grote verhalen zijn uitgewoond en uitgeleefd. Het herijken van idealen is daarbij onontkoombaar. Dat is minder eenvoudig  dan met mijter en staf strooigoed verdelen.  De vraag: wat kan ik aan u doen?  Is een andere vraag dan: wat kan ik voor u doen? Met de laatste vraag blijft men de dromen van gisteren dromen en krijgt de burger wat strooigoed toegezegd als compensatie voor de hindernissen.  Anders gezegd: de politiek streeft er naar om het beste naar burgers te brengen. Van de laatste optie kennen we inmiddels de resultaten, maar ook de onbetaalde rekeningen en desastreuze neveneffecten. In de eerste vraag krijgt de burger ondersteuning om hindernissen te overwinnen om zich persoonlijk te ontplooien. Anders gezegd: de politiek staat hier voor de uitdaging om beste uit mensen te halen, door ondersteuning en ruimte te bieden aan haar burgers om een samenleving te scheppen voor morgen. Dat vraagt van politici het vermogen om de toekomst te verkennen, maar vooral ook het vermogen om de romantiek los te laten en de ruimte voor hoop te herscheppen voor een samenleving die wacht op burgers in plaats van burgers die wachten op de samenleving.

Afdrukken