Daar gaat ze

 "Daar gaat ze, zoveel schoonheid heeft ze nog nooit gezien.." De droom van velen. Ze gaat over wateren, paden en sporen, door hekken en rasters. Een onstuitbare exodus komt opnieuw uit het oosten op gang. 

Ditmaal komt ze Europa binnen in een onafzienbare stroom. Links en rechts roept: "vreselijk, maar wat moeten we ermee?". Geleidelijk gloeit het schaamrood weer over Europa. Europa is weer een eenheid in diepe verwarring Alleen als het gaat om geld vergaren over de gehele wereld is er enige overeenstemming. Bij de deling van de kosten staat de eenheid al onder druk. En... is men in nood dan is er in Europa geen thuis, een enkeling kent de verdrukking en biedt bevrijding. De Europeaan is een homo economicus. Eigenlijk zeg ik dat verkeerd. De homo economicus is de mens die de huishoudkunde beheerst. Dat is: het thuis-zijn beheersen. Maar het heeft er alle schijn van dat de Europeaan geen thuis, maar slechts een geldbuidel beheert. De geldbuidel die de begeerte moet stillen. In deze visie is geen plaats voor een mens. De ander wordt gezien als een entiteit met begeerte. Het gaat alleen maar om de gevulde geldbuidel van de ander. Wie komt met een lege buidel heeft een probleem. Dat doet vrezen voor de toekomst. De Europese mens begint fundamentele menselijke waarden uit te sluiten, namelijk betrokkenheid bij de mens in nood. Wie deze waarde wil opgeven, heft in feite de samenleving zelf op. Want welke betekenis heeft de samenleving nog als de zwakke in nood er geen beroep op kan doen?  Deze mengeling van gedachten roepen de beelden op van de vluchtelingen, die Europa overspoelen. De vraag is dan ook wat ons te doen staat. ACBR Er is eerst een opdracht aan onszelf: wie zijn we en wie willen we eigenlijk zijn? De idee dat de wereld als een grote goudmijn aan de voeten van Europa ligt dient te worden bijgesteld. Dat is lastig, want die gedachte leeft al vele eeuwen. We zijn er mee opgegroeid. Maar inmiddels is de wereld veranderd. Europa is slechts  een klein deel van de grote wereld geworden. Daarin kunnen we wel degelijk een rol spelen en blijven spelen. Namelijk dat we het Europese succesverhaal uitdragen. Er is nu een goede gelegenheid om daar duidelijke stappen in te zetten. De leerlingen komen in drommen lopend over de snelweg de leerschool binnenlopen. een voudiger kan het niet. De opvang kan zich dan ook niet beperken tot: bed, bad, brood. Scholing is nodig, zodat men een persoon kan worden, in vrijheid en waardigheid en straks de gelegenheid heeft om een land op te bouwen tot een thuis. Voor de helderheid: er is geen probleem met de vluchtelingen,  ik heb de volksverhuizing niet bedacht, ik heb het niet gedaan en ik ben ook de oorzaak niet van deze mensenstroom. Ik heb slechts een taak van menswaardige opvang. Let wel: ik kan ook geen belofte doen voor tijdloos verblijf. De vraag daaromtrent kan ik ook niet serieus nemen. Mensen gingen immers onder dwang of bedreiging. Zonder dat geweld zouden ze wellicht nooit hier zijn gekomen. Dat gesprek over verblijf kan ik dus ook nu niet aangaan. Het is ook bevoogdend, op de wijze van: 'kijk, ik zal je eens gelukkig maken. Zie hier wat we allemaal te bieden hebben'. Dat kan ik allemaal niet beloven en dat gaat voorbij aan de verlangens van mensen die veilig en vrij in een eigen cultuur en een eigen samenleving willen leven. En het gaat ook voorbij aan de mensen in onze samenleving die zorg vragen. Ik kan mensen wel helpen om een nieuwe start te maken. {/AC}

 

{AC} Daarbij stuit ik op een ander probleem. Er zijn tal van regels opgesteld over de soevereiniteit van staten. Aan die soevereiniteit is een waslijst aan regels, codes en procedures gehangen dat zelfs mensen in safe havens worden uitgemoord. Soevereiniteit die inmiddels worden misbruikt door tal van leiders, die hun eigen gang gaan. Die zelfs niet in staat zijn de eigen onderdanen voldoende te onderhouden. Leiders die moedwillig de samenleving verzieken. Die rechten omtrent soevereiniteit moeten nodig eens onder de loep, want daar wringt een schoen. Want ik stel me op het standpunt dat we geen mensen gebruiken om de natie overeind te houden. We hebben een natie om mensen overeind te houden. Natuurlijk weet ik wel dat her en der daar bezwaar tegen is, maar toch kan dat geen argument zijn, om het maar te laten voor wat het is. Sommigen zeggen nu: wel dat was al bedacht. De Amerikanen en de Turken willen een veilige haven vormen in het Noorden van Irak.  Uit de recente geschiedenis heb ik echter niet zulke goede herinneringen aan dat soort vluchtsteden en Karremans al helemaal niet. Want als je naar huis belt, dan geven ze niet thuis. ACBR Met de ervaringen van Karremans (en Eric O.) is tot op heden weinig gedaan. Dat blijkt wel uit de corridor die Erdogan (de machthebber in Turkije) met de met Iran flirtende Obama heeft afgesproken. Deze is helemaal niet bedoeld als veilige haven voor vreemden, maar slechts een vrijbrief om de volgelingen van Öcalan (de activistische leider van de Koerden) een kopje kleiner te maken. Dat zien de vluchtelingen ook wel, alleen de Europese leiders zaten weer te knikken met de bol of de knie. Dus er is meer nodig op dat terrein.Maar de Europese leiders kunnen voorlopig amper meepraten. Ze moeten eerst naar huis, want thuis hebben ze nog een stevig probleem, namelijk dat de achterban voortdurend met de geldbuidel bezig blijft. Dat toont zich vooral hierin dat niet alleen de toestroom van mensen in financiële lasten wordt vertaald, maar ook de hulp wordt in geld uitgedrukt. Er er wordt geld aangeboden, er worden goederen ingezameld, maar het gaat niet om geld of goederen.  Het gaat om integriteit en waardigheid van mensen, deze fundamentele waarden dienen gewaarborgd te worden binnen en buiten de Europese grenzen. Dan kan een ieder 'thuiswaarts' keren met de klanken van Clouseau  {/AC}

Afdrukken